Zinalrothorn, Bergtop in de Penninische Alpen, Zwitserland.

De Zinalrothorn stijgt tot 4.221 meter boven zeeniveau uit en vertoont steile rotswanden en een karakteristieke piek tussen de Mattertal-vallei en het Val d'Anniviers. De berg toont scherpe graten en hoekige formaties die het uiterlijk van verschillende gezichtspunten bepalen.

De eerste beklimming vond plaats in 1864 toen Leslie Stephen en Florence Crauford Grove de top bereikten met gidsen Jakob en Melchior Anderegg via de noordelijke kam. Deze vroege bergbeklimmingsprestatie verbond de piek met het tijdperk van alpiene bergbeklimmingsverkenning.

De naam verbindt Zinal, het dorp aan de noordzijde, met Rothorn, Duits voor Rode Piek. Tot de opkomst van het alpentoerisme heette de berg plaatselijk Moming, naar de Mominggletsjer aan de noordflank. De Weisshorn ligt slechts 4 km noordelijker en vanaf de top zijn de Matterhorn en het Monte-Rosa-massief goed te zien.

Klimmers vertrekken meestal voor zonsopgang vanuit de Rothorn-hut en navigeren door gletsjerterrrein gemengd met ijs- en rotsgedeelten. De route vereist ervaring met hoogte, gletsjertochten en steil klimmen op gevarieerd terrein.

In de jaren 1880 liet mevrouw Aubrey Le Blond, de eerste voorzitster van de Ladies' Alpine Club, per ongeluk haar afneembare rok achter op de Zinalrothorn. In plaats van in een broek naar Zermatt terug te keren, beklom ze de berg een tweede keer om hem op te halen.