Weisshorn, Bergpiek in de Pennijnse Alpen, Zwitserland

De Weisshorn is een 4.505 meter hoge top in de Pennische Alpen van Wallis, Zwitserland, tussen de Anniviers- en Zermattdalen. Drie scherpe graten dalen van de top af en vormen een gelijkmatige piramide. De westzijde is een rotswand boven de Weisshorn- en Mominggletsjer, terwijl de noord- en oostgraat de Bisgletsjer en de oost- en zuidgraat de Schaligletsjer omsluiten.

De fysicus John Tyndall beklom de top voor het eerst op 19 augustus 1861 met de gidsen J. J. Bennen en Ulrich Wenger, vanuit Randa over de oostgraat die nog altijd de normale route is. De zuidwestgraat (Schaligraat) werd op 2 september 1895 beklommen door de gidsen Josef Marie Biner en Ambros Imboden met Edward Broome, de noordgraat op 21 september 1898 door H. Biehly en H. Burgener.

De berg hoort bij de geschiedenis van het alpinisme in Zwitserland en trekt klimmer aan die zichzelf willen testen op technisch veeleisende routes. Lokale bergbegeleiders zijn altijd centraal in het ervaren van deze piek.

De normale route volgt de oostgraat vanaf de Weisshornhut op 2.932 m boven Randa: moeilijkheid ZS (AD) met klimmen in graad III en ongeveer zeven uur tot de top. De zuidwestgraat of Schaligrat, vanaf het Schalijoch-bivak op 3.780 m, is zwaarder: S (D) met graad IV. De noordnoordwestgraat begint bij de Cabane de Tracuit op 3.256 m boven Zinal en duurt ongeveer acht uur.

Twee grote steenschuiven kwamen in 1991 van een rotswand nabij de Bis-gletsjer naar beneden, waaruit de dynamische geologische krachten in deze regio blijken. Deze gebeurtenissen herinneren klimmers eraan dat alpiene omgevingen voortdurend veranderen.