Halifax-Dartmouth Ferry Service, Openbare veerdienst in de haven van Halifax, Canada

De Halifax-Dartmouth veerdienst verbindt het centrum van Halifax met twee terminals aan de overkant van de haven met regelmatige dagelijkse routes. De dienst werkt als onderdeel van het bredere openbaar vervoersysteem en coördineert met bususchema's gedurende de dag.

In november 1750 benoemde de regering van Nova Scotia John Connor om boten te laten varen tussen Halifax en een houtzagerij in Dartmouth; zijn contract werd in 1752 verlengd, wat het begin van de officiële openbare veerdienst markeerde. In 1816 volgde de door paarden aangedreven veerpont Sherbrooke, in 1830 vervangen door het stoomschip Sir Charles Ogle. De overtocht bleef de enige praktische verbinding tot de Angus L. Macdonald-brug in 1955 opende.

Nieuwe veerboten krijgen hun naam via openbare naamwedstrijden: meer dan 12.800 stemmen gingen naar de naam Christopher Stannix, vernoemd naar een lokale reservist van The Princess Louise Fusiliers die in april 2007 in Afghanistan omkwam. De Craig Blake eert een ander gesneuveld lid van de Canadese strijdkrachten, en een ander schip draagt de naam Viola Desmond.

Passagiers kunnen enkele kaartjes gebruiken die ook geldig zijn voor busservices, waardoor het gemakkelijk is om verbinding te maken via het transitnetwerk. De veerbooten rijden frequent gedurende de dag, met meerdere vertreksels per uur tijdens spitsuurtijden.

Het eerste speciaal voor de dienst gebouwde vaartuig, de Sherbrooke uit 1816, was een paardenveer: negen paarden die in een cirkel liepen dreven een centraal schoepenrad aan. Het bleef in dienst tot 1830, toen de stoomveerboot Sir Charles Ogle het verving. Tot de opening van de Angus L. Macdonald Bridge in 1955 bleef de veerboot de enige praktische manier om de haven van Halifax over te steken.