West Montrose Covered Bridge, Overdekte wegbrug in West Montrose, Canada.

De West Montrose Covered Bridge is een houten wegburg van 60 meter over de Grand River, rood geschilderd met verticale planken en bedekt door een met grijze leien gedekt zadeldak. Bij de bovenrand van de zijwanden zitten kleine lamellenopeningen, en het bouwwerk rust op stenen pijlers met betonnen landhoofden. De gevel heeft een boogvormige opening; binnen loopt de rijweg tussen wit geschilderde wanden.

John L. Wideman uit St. Jacobs schreef in 1880 een aanbesteding uit voor een brug over de Grand River, en de gebroeders Bear, John en Benjamin, bouwden haar in eik en witte den voor $ 3.197,50. Ze werd geopend op 15 november 1881 en in mei daarna geschilderd. Na 1900 verving beton de houten landhoofden; sinds 1998 is de brug eigendom van de Regional Municipality of Waterloo.

Bewoners die met paard en wagen overstaken noemden haar de "Kissing Bridge": een kus, in relatieve beslotenheid binnen de constructie, gold als tol om over te steken. Een historische samenvatting vermeldt dat plaatselijke meisjes argwanend leerden te zijn wanneer het paard van hun begeleider zonder bevel van de menner in de brug bleef staan. De wandelroute Kissing Bridge Trailway, die door de nederzetting loopt, ontleent haar naam aan dit gebruik.

De brug draagt voetgangers, paard-en-wagens en voertuigen onder de drie ton over de Grand River. In 1959 werd het doorgaande verkeer omgeleid naar een nieuwe betonnen brug op Highway 86 (nu Township Line 86), zodat de oversteek nu de kleine nederzetting dient. Het interieur is smal; louvre-openingen bij de bovenrand van de wanden laten licht en lucht binnen.

De brug is te zien in de film In the Mouth of Madness (1995), en voor It (2017) werden scènes rond de brug opgenomen. Die laatste speelt zich af in Maine, waar nog negen overdekte bruggen staan.