Ursulines of Quebec, Klooster in Vieux-Québec, Quebec, Canada

Het Ursulijnenklooster van Quebec is een complex van stenen gebouwen opgetrokken tussen de 17e en 19e eeuw. De grijze ashlar-gevel heeft een centrale geveltop met een open klokkentorentje met kruis en standbeeld, een roosvenster in een verzonken boog en een donkere dubbele deur onder een kleiner boogvenster. De kapel, voltooid in het begin van de 20e eeuw, bewaart een interieur uit het Franse Regime, het enige volledig bewaarde voorbeeld.

De Ursulinen landden op 1 augustus 1639 in Quebec onder leiding van Marie de l'Incarnation en de weduwe Marie-Madeleine de Chauvigny de la Peltrie, met octrooibrieven van Lodewijk XIII uit dat jaar. Na drie jaar in de benedenstad verhuisden ze naar grond die de Compagnie de la Nouvelle-France afstond; het eerste klooster brandde in 1650 af en werd herbouwd. Beschadigd door Wolfes bombardement in 1759, werd in de kapel Montcalm 's nachts begraven.

Het interieur van de kapel dateert uit het Franse Regime en is het enige volledig bewaarde religieuze ensemble uit die periode. Het eerste feest van het Heilig Hart in Noord-Amerika werd op 18 juni 1700 in het klooster gevierd, en het register van de Broederschap van het Heilig Hart begint in 1716.

Het klooster staat in de Bovenstad van Oud Quebec, aan de rue des Ursulines, op korte wandelafstand van de Notre-Damebasiliek en de place d'Armes. De zusters verlieten het gebouw in september 2018, dus de toegang loopt via het museum van het cultureel centrum en niet via de kloostergang. De zware houten deur heeft alleen aan de binnenkant een kruk, zichtbaar vanaf de straat.

De zware houten deur van het klooster had alleen aan de binnenkant een deurknop, om buitenstaanders buiten te houden. Marie de l'Incarnation stelde ook een heilige geschiedenis in het Algonkin en een catechismus in het Irokees samen. De eerste viering van het feest van het Heilig Hart in de Nieuwe Wereld vond op 18 juni 1700 in het klooster plaats.