Nationaal Park Rila

Dit beschermde gebied beslaat grote delen van het Rila-gebergte en omvat dichte naaldbossen, rotsachtige toppen en smalle valleien die zich tussen de hoogten kronkelen. In de hogere zones openen zich kale plateaus met ondiepe meren omringd door grassen en lage struiken.

Het gebied werd aangewezen na het einde van het socialistische regime, toen de regering natuurlijke landschappen begon te beschermen. Zelfs daarvoor waren afzonderlijke bossecties beschermde reservaten, waarvan sommige uit de jaren 1930 stamden.

De naam komt van het Thracische woord voor water, dat de vele rivieren en meren beschrijft die door deze bergen stromen. Wandelaars volgen vaak oude paden die herders gebruikten om tussen hooggelegen weiden te reizen.

De meeste wandelpaden beginnen in omliggende dorpen en klimmen urenlang door bos en open terrein. Goede conditie en weersgeschikte kleding zijn belangrijk, omdat de omstandigheden op deze hoogtes snel kunnen veranderen.

Sommige diepe meren liggen in ronde bekkens die duizenden jaren geleden door gletsjers werden uitgehold en nog steeds ijskoud water bevatten in de zomer. Op heldere dagen weerspiegelen de omringende toppen zo scherp op het wateroppervlak dat je ze nauwelijks van de lucht kunt onderscheiden.