Kasteel van Fayenbois, Renaissancekasteel in Jupille-sur-Meuse, België.

Het Kasteel van Fayenbois is het bewaarde herenhuis van een in 1625 in Maasstijl gebouwd kasteel, van rode baksteen met horizontale natuurstenen banden en een rechthoekige plattegrond van ongeveer 22,5 bij 13,5 meter. Een ronde bakstenen toren met zeshoekige spits bevat de toegangsdeur, en een vaste brug uit 1830 overspant de gedempte gracht. Het steile leien dak heeft dakkapellen en een slanke hoektorentje.

In 1619 verpandde prins-bisschop Ferdinand van Beieren de heerlijkheden Jupille, Bellaire en Queue-du-Bois aan Guillaume Fayen, terug uit Rome; die bouwde het kasteel vanaf 1625 in een stijl die op het Curtiuspaleis lijkt en gaf het zijn naam. Daarna volgden de families Nivolara (1681), Balthasar (1713), van der Heyden de Bilsa (1726), de Rosen (1732), de Thiriart (1818), de la Roussellière (1838) en Sepulchre. In 1971 stortte het dak deels in; in 1972 kocht Jupille de ruïne voor een miljoen Belgische frank, en Luik restaureerde ze van 1993 tot 2000.

De naam Fayenbois komt van Guillaume Fayen, die op 18 november 1619 de heerlijkheden Jupille, Bellaire en Queue-du-Bois verwierf en zijn naam gaf aan het kasteel en de wijk; in het Waals heet het Fayin-Bwès. De toegangsdeur zit in een ronde traptoren met zeskante spits, en het classicistische portaal dateert uit de tweede helft van de 18e eeuw.

Het kasteel functioneert nu als verzorgingshuis La Clairière de Fayenbois en is niet geopend voor regelmatige bezoeken. Bezoekers kunnen het gebouw van buitenaf bekijken en rond het omringende terrein wandelen.

De vaste brug uit 1830 verving een ophaalbrug over de gedempte gracht, en haar plattegrond verwijst nog naar de donjon die hier vóór 1625 stond. In het park dat Amédé de la Rousselière in 1830 aanlegde in Engelse landschapsstijl, overspannen twee bruggetjes de Ruisseau du Fond de Holleux en draagt een boog van ruwe kalksteenblokken de ruïne van een neogotische kapel.