Trocadéro, Theater in het centrum van Luik, België

Het Trocadéro is een privétheater in de rue Lulay-des-Fèbvres in Luik, in een gebouw met meerdere verdiepingen en een crème en lichtbruine gevel. Een rood verticaal uithangbord met "TROCA" hangt boven de ingang, en een donker horizontaal bord met "TROCADERO" staat boven de glazen begane grond. Een zwarte smeedijzeren balkon loopt over de gevel, met een zwarte lantaarn aan een beugel en een klein gebeeldhouwd figuurtje dat een rand onder het balkon ondersteunt.

De zaak heette eerst Eden-Strasbourg, een café-concert dat later een music-hall werd, voordat Jean Florent Van Missiel het in 1903-1904 liet herbouwen als zaal Renaissance, met een volledig metalen skelet naar plannen van ingenieur-architect Paul Tombeur. Na de brand van 1926 herbouwde architect Maurice Devignée de gevel in art-decostijl en heropende het theater op 1 oktober 1926. De familie Roos kocht het gebouw in 1917 en doopte het om tot Trocadéro; in 1960 kochten Lambert Lemaire en zijn vrouw Louise Mawet het.

Het Trocadéro staat bekend om zijn revues, satirische shows die muziek, dans en sketches over de actualiteit of publieke figuren combineren, een genre dat hier in Wallonië nog wordt gebracht. Sinds 1933 zijn er ook tweetalige Waalse operettes; Si Prumi Bal uit die tijd werd hier in 2013 nog gespeeld door de Comédiens Wallons. Het huis programmeert daarnaast humoristen en concerten, en het personage Titine, gespeeld door Henriette Brenu, liep meer dan zeventig jaar door zijn revues.

Het theater ligt dicht bij voetgangersgebieden en parkeerplaatsen, wat gemakkelijke toegang biedt te voet of per auto. Bezoekers moeten vroeg aankomen voordat voorstellingen beginnen om goed plaats te kunnen nemen.

Het Trocadéro is het laatste theater in Wallonië dat nog revues brengt, satirische voorstellingen met muziek, dans en sketches over de actualiteit. Het werkt bovendien zonder enige overheidssubsidie. De gevel werd na de brand van 1926 heropgebouwd in art-decostijl naar plannen van architect Maurice Devignée; de heropening volgde op 1 oktober 1926.