Gouffre de Belvaux, Doline in Han-sur-Lesse, Rochefort, België

De Gouffre de Belvaux is de verdwijngaard waar de Lesse in het kalkmassief van Boine bij Han-sur-Lesse verdwijnt. De boog opent naar een donkere nis, waar een beek over bleke, afgeronde stenen naar buiten stroomt. De bodem op 45 meter werd in 1964 duikend bereikt.

Bob Destreille bereikte op 6 september 1964 de bodem van de schacht op -45 meter. In 1971 verdween duiker Daniel Ameye in de sifon en werd nooit teruggevonden. Van 1964 tot 1972 maakte de SCUCL de Drève des Étançons vrij, waardoor meer dan 500 meter bevaarbare ondergrondse Lesse toegankelijk werd. In 1987 maakte Claude Grandmont de sifonverbinding tussen de toeristische grotten en het bekende uiteinde van de ondergrondse rivier.

De doline ligt in het dierenreservaat van het Domaine des grottes de Han aan de Lesse bij Han-sur-Lesse. De naam Belvaux duidt de oude ingang van de Lesse aan, waarvan de poort toegang geeft tot de puinhelling van de Drève des Étançons. Het water dat hier verdwijnt, komt ongeveer vierentwintig uur later weer tevoorschijn bij het trou de Han, aan de andere kant van het Boine-massief.

De doline ligt in het dierenreservaat van het Domaine des grottes de Han en is niet open voor individuele bezoekers; je bereikt ze te voet vanuit de omgeving van de Grotten van Han, over het massief van Boine. De toegang tot het water en de 45 meter diepe schacht is voorbehouden aan speleologen en duikers. In de winter kan de Lesse de laagte van de Chavée onder water zetten wanneer haar debiet 27 kubieke meter per seconde overschrijdt.

In de wintermaanden kan de rivier zijn ondergrondse capaciteit overschrijden en tijdelijk naar het oppervlak terugkeren. Deze zeldzame overstromingsgebeurtenissen volgen het oude rivierbed rond het nabijgelegen Boine Massief, wat onthult hoe water het landschap over millennia heeft gevormd.