Sint-Walburgakerk, Kerkgebouw in Oudenaarde, België.

Sint-Walburgakerk is een belangrijk kerkgebouw in Oudenaarde dat wordt gedomineerd door een 88 meter hoge toren die boven het centrum uitstijgt en van ver zichtbaar is. Het gebouw combineert vroeg gotische koorontwerpen in zijn bovenste delen met 15de-eeuwse Brabantse gotische kenmerken in de lagere secties, wat verschillende bouwfasen weerspiegelt.

De constructie begon in de 12de eeuw met Tournaische kalksteenblokken, maar het gebouw werd in de 15de eeuw grondig herbouwd toen de Brabantse gotische stijl werd geïntroduceerd. Deze grote renovatie transformeerde het tot een van de voornaamste religiegebouwen van de regio.

Het eerste handbespeelde carillon van Oudenaarde werd in 1510 geplaatst, toen Jan van Spiere in opdracht van het stadsbestuur een clavier in de stadhuistoren leverde. Het huidige carillon kwam er in 1967: 49 klokken van 15.000 kg, gegoten door Petit & Fritsen uit het Nederlandse Aarle-Rixtel.

De kerk paalt met haar achterkant aan de Grote Markt, vanwaar de toren en de onafgewerkte verbinding tussen het oude koor en de nieuwe benedenkerk het best te zien zijn. De torenspits brandde in 1804 af na blikseminslag en werd niet heropgebouwd; de barokke lantaarn van 1620 vormt de top. In 2019 werd de kerk gerestaureerd.

De muren tonen twee verschillende stenen: Tournaische steen getransporteerd via de Scheldt en Balegemse steen, die anders reageert op zure regen. Deze materiaalcombinatie onthult de geschiedenis van regionale handelswegen en bouwmethoden.