Begijnhof Oudenaarde

Het Beguinage van Oudenaarde is gebouwd rond twee binnenplaatsen met tuinen die via kasseienpaadjes met elkaar verbonden zijn, met ongeveer 30 witte huizen die de hoofdwijk vormen. Het oudste nog staande gebouw dateert uit 1500 en diende oorspronkelijk als woning van rector Van De Velde.

Opgericht in 1449, diende deze gemeenschap als toevluchtsoord voor ongehuwde religieuze vrouwen die hun eigen bezittingen beheerden en een vroom leven leidden. Structuren werden geleidelijk toegevoegd en herbouwd over eeuwen naarmate de nederzetting zich ontwikkelde.

De ingangspoort toont een standbeeld van Sint-Rochijs met zijn door de pest aangetaste been, een herinnering aan hoe ziekte het leven in deze gemeenschap vormde. Dit beeld weerspiegelt de spirituele zorgen die het dagelijkse gebed hier bepaalden.

De site is gemakkelijk te verkennen te voet, met duidelijke paden die de binnenplaatsen en gebouwen logisch verbinden. Een langzame wandeling door de binnenplaatsen geeft u tijd om de architecturale variaties en landschapsdetails op te merken.

De rivier de Schelde omgaf ooit dit complex volledig en creëerde een natuurlijke grens die de religieuze gemeenschap van de rest van de stad isoleerde. Deze geografische scheiding stelde de vrouwen in staat hun onafhankelijke levensstijl en tradities door de generaties heen te behouden.