Riffel, Bergpiek in Steiermark, Oostenrijk

Riffel is een bergpiek in de Ennstaler Alpen in Stiermarken en rijst tot 2.106 meter hoogte uit. De piek ligt in een bergmassief in centraal Oostenrijk, gekenmerkt door steile rotsachtige hellingen en alpine weiden die de bovenste hellingen omgeven.

De Riffel bestaat uit Hauptdolomit, met Wettersteinkalk dat aan de noordzijde dagzoomt. Tijdens de Würm-ijstijd vormde de Ennsgletsjer, die bij Admont 400 tot 500 meter dik was, de noordvoet; de eindmorene is herkenbaar aan talrijke zwerfblokken. Alexander Bittner vond aan de zuidzijde van de Riffelschneide fossielen van het mosselgeslacht Cardita en de zee-egelsoort Cidaris dorsata.

De Riffelgrat, de kam die de Kreuzkogel met de Riffel verbindt, is ingericht als beveiligde via ferrata van moeilijkheidsgraad A/B, terwijl de overgang via het Grüberach naar de Kalbling een zachte grasphelling is. De Klinke-Hütte ten zuiden van de berg is het gebruikelijke startpunt; het traject onder de westwand van de Kalbling vraagt zekerheid op de voeten en geen hoogtevrees.

De eenvoudigste beklimming begint bij de Klinke-Hütte en duurt ongeveer 1¾ uur; het pad onder de westwand van de Kalbling vraagt zekerheid op de voeten en geen hoogtevrees. Een zwaardere aanloop komt uit het westen over de Kreuzkogel, bereikbaar vanaf de Klinkehütte, de Kaiserau of Admont via een variant van de Noordelijke Alpenweg (Oostenrijkse langeafstandswandeling 01). De graat tussen Kreuzkogel en Riffel is een beveiligde klettersteig van moeilijkheid A/B, alleen voor wandelaars met vaste tred en zonder hoogtevrees, te vermijden bij sneeuw.

De oostzijde van de Riffel heeft een grasrijke kom die Otto Ampferer beschreef als een "beschermde omheining" van oude, door erosie gespaarde landoppervlakken, een tertiair plateau in Hauptdolomit. Op de zuidrand van de Riffelschneide vond Alexander Bittner fossielen van het mosselgeslacht Cardita en de zee-egel Cidaris dorsata.