Admont Abbey Library, Kloosterbibliotheek in Admont, Oostenrijk.

De Stiftsbibliothek van Admont is een barokke zaal van 70 m lang, 14 m breed en ongeveer 13 m hoog, de grootste kloosterboekenruimte ter wereld. Het ontwerp van Josef Hueber, gebouwd 1774–1776, overwelft de ruimte met zeven koepels en verlicht haar via 48 vensters, zodat nooit kunstlicht werd toegevoegd. Wit-gouden boekenkasten bekleden de wanden; de zaal bevat ongeveer 70.000 van de 200.000 banden van het stift.

Het benedictijnse klooster werd rond 1074 gesticht, en de barokke bibliotheek werd tussen 1774 en 1776 gebouwd als een belangrijke renovatie. Het werd opgericht om de groeiende collectie huisvesting te bieden en het wetenschappelijk werk van de monniken te ondersteunen.

De plafondfresco's zijn in 1776 geschilderd door Bartolomeo Altomonte en tonen de fasen van menselijke kennis tot de goddelijke openbaring in de middelste koepel. Daaronder staan in de kasten bijbels en kerkvaders, theologie in het noordelijke zaaldeel en wereldlijke wetenschappen in het zuidelijke. Beeldhouwer Josef Thaddäus Stammel maakte de Vier Laatste Dingen in de middenruimte.

De zaal bereikt men via het stiftsmuseum en men komt binnen aan de noordzijde, waar de theologische boeken staan; de profane wetenschappen vullen het zuidelijke deel. De 48 vensters zorgen voor al het licht, omdat er nooit kunstlicht is toegevoegd, waardoor de zaal op bewolkte dagen donkerder is. De handschriften en wiegendrukken liggen in een apart beveiligd archief en worden in jaarlijks wisselende tentoonstellingen getoond.

De vier houten figuren onder de middelste koepel zijn de Vier Uitersten, gesneden door Josef Thaddäus Stammel (1695–1765). Ze ontstonden jaren vóór de bouw van de bibliotheek en volgen daarmee nog de barokke devotiekunst, niet het verlichtingsprogramma van architect Josef Hueber en schilder Bartolomeo Altomonte.