Kleinkastell Oberranna, Romeinse versterking in Engelhartszell an der Donau, Oostenrijk

Het Kleinkastell Oberranna is een laatantieke Romeinse burgus op de rechteroever van de Donau in Oberranna, een deel van de marktgemeente Engelhartszell. De opgraving van 1840-1842 legde de zuidoostmuur met twee ronde hoektorens bloot; het bewaarde metselwerk van de zuidwestelijke buitenmuur staat ongeveer 1,6 m hoog. De volledig bewaarde benedenverdieping van de noordtoren werd rond 1500 in de fundering van een nieuw gebouw opgenomen.

Het fort werd in 1840 ontdekt, toen het opgravingsgenootschap van Schlögen de zuidoostmuur met twee ronde hoektorens vrijlegde. Het werd in de late oudheid gebouwd als onderdeel van de Donau-limes in Noricum, vermoedelijk onder Valentinianus I, en werd in de vroege 5e eeuw door brand verwoest. Rond 1500 werd de plek opnieuw bewoond en werd de volledig bewaarde benedenverdieping van de noordtoren in een nieuw gebouw opgenomen.

De gelijkstelling met het Stanacum uit het Itinerarium Antonini berust op de afstanden: 20 Romeinse mijl van Boiodurum (Passau) en 18 van Iovacum (Schlögen), die op Oberranna kloppen. De naam staat in geen enkele andere laatantieke bron, en de plek ontbreekt in de Notitia Dignitatum en op de Tabula Peutingeriana.

De resten liggen op de rechteroever van de Donau langs de B130, ongeveer 11 km stroomopwaarts van Schlögen waar het dal zich verbreedt; in 2017 werd de weg westwaarts verlegd om de opgraving mogelijk te maken. De blootgelegde muren zijn circa 1,6 m hoog en de site is een beschermd monument.

De gelijkstelling met Stanacum berust op de afstanden in het Itinerarium Antonini: 20 Romeinse mijl van Boiodurum (Passau) en 18 van Iovacum (Schlögen), die precies op Oberranna kloppen. De plek ontbreekt in de Notitia Dignitatum en de Tabula Peutingeriana. De naam is waarschijnlijk, niet zeker.