Kirchlispitzen, Bergtop op de grens tussen Oostenrijk en Zwitserland, Rätikon

De Kirchlispitzen zijn zeven toppen van de Kirchlispitzengruppe in de Rätikon, die ten zuiden van het Verajoch een west-oost verlopende kam vormen. Hun meetpunten markeren de staatsgrens tussen Vorarlberg en Graubünden. De hoogste, de Dritte Kirchlispitze, wordt volgens Oostenrijkse opgave op 2551 m en volgens Zwitserse op 2552 m gesteld; de laagste, de Siebte Kirchlispitze, reikt tot 2350 m.

De eerste beklimming van de Derde Kirchlispitze, de hoogste top, werd op 14 augustus 1891 solitair uitgevoerd door A. Ludwig van de Zwitserse Alpenclub. Zijn route, na vier pogingen in 1890 en 1891 bereikt vanaf de Douglasshütte via het Verajöchle, is nog steeds de normale weg. De zuidwanden werden pas vanaf de jaren 1980 beklommen.

De naam Kirchlispitzen luidt in Zwitsers gebruik Chilchlispitz. De kam wordt van west naar oost overgestoken tussen het Cavelljoch en het Schweizertor, in 6 tot 8 uur, graad UIAA II tot III. Klimmers gebruiken de Douglasshütte (1973 m) en de Schesaplanahütte (1908 m).

Het hoofdpad naar de top begint bij de Douglasshütte, een berghut die overnachtingen biedt en dient als startpunt voor de klim. De beklimming is steil en vereist ervaring met bergwandelen.

De zuidelijke wand trekt klimmeers aan met verschillende routes van gevarieerde moeilijkheidsgraad, waarvan sommige tot de meest technisch veeleisende in de Räticon-Alpen behoren. Ondanks de nabijheid van de hoofdpaden blijft deze zijde minder bezocht.