Drusenfluh, Bergtop in het Rätikon-gebergte, Oostenrijk en Zwitserland

De Drusenfluh is een bergpiek in het Rätikon-gebergte met een hoogte van 2827 meter en vormt de natuurlijke grens tussen Vorarlberg in Oostenrijk en Graubünden in Zwitserland. De zuidzijde vertoont steile rotswanden, terwijl het landschap aan beide zijden verschillende geografische kenmerken vertoont.

Christian Zudrell beklom de top voor het eerst op 14 augustus 1870 via het Öfatal en de Zudrellband en beitelde zijn initialen "C Z 70" in de topsteen. Karl Blodig en Eugen Sohm herhaalden de klim in 1888 door de Blodigrinne en vonden de steen, waarmee twijfels over Zudrells beklimming waren weggenomen. In 1995 werd de verweerde steen naar beneden gehaald en bij de Lindauer Hütte geplaatst.

De naam Drusenfluh komt van de Alp Drusa aan de Schierser zijde, waar "Drusen" de plaatselijke benaming is voor groene elzen die onder sneeuwdruk langs de helling kruipen. De drie naburige toppen heten Drei Türme en worden door het 2637 m hoge Eisjöchl van de Drusenfluh gescheiden. De topsteen met Christian Zudrells initialen C Z 70 wordt bij de Lindauer Hütte bewaard.

De berg is bereikbaar via meerdere routes aan de zuidzijde in Zwitsers grondgebied, en bezoekers moeten zich voorbereiden op wisselende weersomstandigheden. De uitrusting moet geschikt zijn voor alpiene omstandigheden, aangezien de hoogte en het terrein speciale voorzorgsmaatregelen vereisen.

De Drusenfluh (2827 m) en de Drei Türme worden gescheiden door het Eisjöchl, een zadel op 2637 m. De hoogste van de drie torens reikt tot 2830 m en staat ten noorden van de hoofdkam op Oostenrijkse bodem; het hoogste punt van de groep ligt dus niet op de grenstop.