Palais Coburg, Neoclassicistisch paleis in Innere Stadt, Wenen, Oostenrijk

Palais Coburg is een in 1845 voltooid laatclassicistisch stadspaleis op de Braunbastei, een rest van de vroegere Weense stadsmuur. De witte gevel heeft een hoger middendeel met balustrade, beelden en het opschrift "MDCCCLXIV", twee zuilenrijen boven een arcadelaag en onderaan een moderne glas-staalingang met groene glazen luifel.

Ferdinand Georg August van Saksen-Coburg-Saalfeld-Koháry gaf het paleis in opdracht; Karl Schleps ontwierp het in 1839 en na diens dood in 1840 voltooide Adolf Korompay het in 1845 op de Braunbastei, een rest van de Weense bastions uit de 16de en 17de eeuw. Tot 1849 stond het leeg, daarna betrokken August van Saksen-Coburg en Gotha en Clementine d'Orléans het en verhuurden delen. In 1945 beschadigden bommen het gebouw; Peter Pühringer kocht het in 1997 en liet het van 2000 tot 2003 renoveren.

De bijnaam Spargelburg ("aspergekasteel") komt van de vrijstaande zuilen van de middengevel. August van Saksen-Coburg en Gotha en zijn vrouw Clementine d'Orléans, die er in 1849 introkken, lieten de pronkvertrekken op de eerste verdieping voorzien van de insignes van het Franse koningshuis en van het huis Saksen-Coburg en Gotha. Delen van het paleis werden als huurhuis verhuurd.

Het gebouw fungeert vandaag als een luxehotel met een klein aantal kamers en ligt op een centrale locatie met goede verbindingen naar Weense attracties en vervoer. Bezoekers kunnen de locatie gebruiken om het historische centrum gemakkelijk te verkennen en hebben vanaf hier goed bereik van de belangrijkste bezienswaardigheden.

Het gebouw was in 2015 het toneel van een belangrijk internationaal akkoord dat de wereldpolitiek beïnvloedde. Dit toont aan hoe de historische locatie vandaag nog steeds wordt gebruikt voor belangrijke onderhandelingen tussen naties.