Ronacher, Theater in het district Innere Stadt, Wenen, Oostenrijk

Het Ronacher is een theater tussen de Himmelpfortgasse, Seilerstätte en Schellinggasse in het 1e district van Wenen. De roodbruine stenen gevel draagt zuilen, beelden en beeldhouwwerk, met "RONACHER" op de ronde hoek en een glazen opbouw bovenop. Ferdinand Fellner de Jonge bouwde het van mei 1887 tot april 1888 om tot concert- en balhuis; de hoofdtrap heeft treden uit de groeve van Kaisersteinbruch.

Het Wiener Stadttheater opende op 15 september 1872 met Schillers Demetrius, voor een particuliere vennootschap van journalist Max Friedländer en theaterleider Heinrich Laube. Na de brand van 16 mei 1884 verbood de brandveiligheidswetgeving een herbouw als schouwburg. Anton Ronacher kocht de ruïne in 1886 en liet Ferdinand Fellner de Jongere van mei 1887 tot april 1888 een concert- en balhuis bouwen.

Anton Ronacher kocht in 1886 de afgebrande ruïne en heropende die in 1888 als concert- en balhuis, ingericht met tafels en stoelen in plaats van theaterrijen; tijdens de voorstelling mocht men drinken, eten en roken. Vanaf 1890 trokken variétéartiesten een voorstedelijk publiek aan en verdreven zij de aristocratie. Het gebouw omvatte ook een grote balzaal en een hotel, en vanaf 1928 zond de omroep RAVAG er muziekprogramma's uit vanuit tot studio's verbouwde vertrekken.

Bij een bezoek moet je eraan denken dat het theater een actieve voorstellingsplek is, dus openingstijden variëren afhankelijk van wat er op het programma staat. Het helpt om van tevoren naar huidige voorstellingen te informeren en je bezoek dienovereenkomstig in te plannen.

Het theater was een van de eerste entertainmentlocaties in Wenen die systematisch elektrische verlichting gebruikte en zo moderne technologie toonde. Deze innovatie hielp eraan mee dat het etablissement een progressieve reputatie opbouwde.