Lobau, Biosfeerreservaat in Nationaal Park Donau-Auen, Wenen, Oostenrijk.

Lobau is een ongeveer 22 vierkante kilometer grote riviervlakte op de noordelijke Donauoever in het 22e Weense district Donaustadt, met een kleiner deel in Groß-Enzersdorf in Neder-Oostenrijk. Dicht bos wordt doorsneden door kronkelende geulen en lichte open plekken, tussen de rivier en akkers. Het in 1939 begonnen Donau-Oderkanaal verdeelt het in Bovenste en Onderste Lobau.

In de 19e eeuw was de Lobau jachtterrein van het keizerlijk hof, waar kroonprins Rudolf vaak jaagde; op 2 september 1903 schoten keizer Franz Joseph I en koning Edward VII er elk een tienender. In 1905 werd het tot beschermd gebied verklaard, en in 1918 schonk keizer Karel I de Obere Lobau aan Wenen. Sinds 1996 maakt het deel uit van het Nationaal Park Donau-Auen.

De naam Lobau komt niet van een Germaans woord voor bos; hij duidt het uiterwaardenlandschap aan de noordelijke Donauoever aan. In de jaren 1920 kreeg het naturisme vaste voet langs de oude rivierarmen, en naturistengroepen richtten er ontmoetingsplaatsen in die nog bestaan. De Dechantlacke en de Panozzalacke worden gebruikt om te zwemmen, en een natuurpad Obere Lobau loopt van de Saltenstraße naar de Dechantweg.

Het gebied biedt veel gemarkeerde wandel- en fietspaden door het overstromingsgebied, sommige op houten loopbruggen door natte zones. In de zomer is er een zwemplek bij Dechantlacke in het bovenste deel met ondiep water en omliggende weiden om te zonnen.

De Heißländen zijn droge grindbanken binnen het waterrijke gebied, waar hitte en droogte plantengemeenschappen hebben gecreëerd die doen denken aan savanne. Deze formatie komt voor in de randzones, waar de Donau zelden nog overstroomt en stenen de zomerwarmte vasthouden.