Oregon City Bridge, Stalen boogbrug voor wegverkeer tussen Oregon City en West Linn, Verenigde Staten

De brug is een stalen doorlopende boogstructuur die zich uitstrekt over 745 voet (227 meter) over de Willamette River met een hoofdoverspanning van 360 voet (110 meter). De constructie biedt een verticale doorvaarthoogte van 49 voet (15 meter) en verbindt Oregon City met West Linn.

De Oregon City Bridge opende op 28 december 1922 en verving een kabelhangbrug voor voetgangers uit 1888, die tijdens de bouw in gebruik bleef voor de aanvoer van mensen en materiaal en voor het monteren van de boog. Conde McCullough, ontwerper van ongeveer 500 bruggen in Oregon, gaf haar obeliskvormige pylonen en art-deco-pijlers. In 2005 werd ze opgenomen in het National Register of Historic Places; tussen 2010 en 2012 werd ze grondig gerestaureerd.

Het betonoppervlak van de brug is een keuze van ontwerper Conde McCullough, wiens signatuur zichtbaar is in obeliskvormige pylonen met ingebouwde lampen, versierde leuningen en art-deco-pijlers. Het dek verbreedt zich bij de pijlers, waar trappen vroeger naar openbare toiletten leidden; herhaald vandalisme sloot die in 1937 en de ingangen werden met beton dichtgemaakt.

Verkeer stroomt over de brug via Oregon Route 43 en de constructie werd tussen 2010 en 2012 gemoderniseerd om de draagcapaciteit te verbeteren. Oversteken te voet is mogelijk en biedt uitzichten op de rivier en omliggende gebieden.

De brug is Oregon's enige structuur bedekt met gunite, een gespoten beton dat het staal beschermt tegen corrosie veroorzaakt door industriële emissies in het gebied. Dit beschermingssysteem werd specifiek toegepast vanwege de chemische blootstelling van de omgeving.