Kuiper Airborne Observatory

Het Kuiper Airborne Observatory was een aangepast C-141A Starlifter-vliegtuig dat een 36-inch Cassegrain-spiegeltelescoop droeg voor astronomisch onderzoek op grote hoogte. Het vliegtuig vloog op ongeveer 12 500 meter, waardoor waarnemingen boven de waterdamplaag van de atmosfeer mogelijk waren, die normaal gesproken infraroodstraling blokkeert.

Het observatorium opereerde van 1974 tot 1995 en voerde 1 417 onderzoeksvluchten uit nadat zijn voorganger, het Galileo Observatory, in 1973 bij een botsing verloren ging. Deze twee decennia van intensieve missies maakten het tot een van de meest geslaagde vliegende onderzoeksplatformen van NASA.

Het observatorium hielp astronomen de ringen van Uranus te ontdekken en de aanwezigheid van Pluto's atmosfeer te bevestigen. Deze bevindingen veranderden hoe wetenschappers de buitenplaneten van ons zonnestelsel begrepen.

Vliegoperaties vonden vooral plaats vanuit Moffett Field in Californië, hoewel missies ook werden uitgevoerd vanaf andere locaties zoals Australië en Japan. Bezoekers moeten weten dat het vliegtuig niet meer vliegt en nu in musea wordt tentoongesteld, wat een goede manier biedt om dit historische onderzoeksplatform te verkennen.

Het vliegtuig werd genoemd naar een van de meest invloedrijke astronomen uit de geschiedenis, ter ere van de wetenschappelijke traditie waarop de missie voortbouwde. Dit naamgeneratie verbindt het werk van het observatorium met pioniers van de moderne astronomie.