Stanford Mausoleum, Granieten mausoleum in het Arboretum van Stanford Universiteit, Verenigde Staten.

Het Stanford Mausoleum is een granieten constructie in het arboretum van de universiteit, gekenmerkt door Egyptische mannelijke sfinxbeelden aan de voorkant en Griekse vrouwelijke sfinxfiguren aan de achterkant. Het gebouw vermengt verschillende kunsttradities in zijn stenen ontwerp.

Het mausoleum werd in 1889 voltooid en kostte meer dan $100.000; het werd gebouwd nadat de Stanfords hun plan voor een familiehuis op deze plek hadden opgegeven. Voor de dood van hun zoon hadden ze alleen een cactusplantsoen aangelegd, dat nog bestaat. Het graniet werd in Barre, Vermont, gewonnen en bewerkt en per spoor aangevoerd voor montage, samen met wit marmer uit Carrara. De architect is niet overgeleverd en het ontwerp kan uit een catalogus van een grafmonumentenfirma komen.

De cactustuin die de Stanfords aanlegden voor de dood van hun zoon staat nog bij het mausoleum. Ernaast staat de Engel van Verdriet, een kopie uit 1908 van een kopie uit 1901 van een beeld uit 1894 van William Wetmore Story, voor Jane Stanfords broer Henry Clay Lathrop.

Het mausoleum is één keer per jaar openbaar toegankelijk, meestal in oktober tijdens het reünieweekend, wanneer een krans wordt gelegd als onderdeel van de jaarlijkse Founders' Day-activiteiten. Op andere momenten is het niet open voor bezoekers zonder afspraak. De plek ligt in het noordwesten van de Stanford-campus, in het arboretum, bij het Angel of Grief-gedenkteken.

De vrouwelijke sfinxen die nu achteraan staan, stonden oorspronkelijk vooraan; de Stanfords keurden hun blote borsten af, vervingen ze door mannelijke sfinxen in Egyptische stijl en verplaatsten de Griekse beelden naar de achterkant. Het graniet werd gewonnen en bewerkt in Barre, Vermont, en per spoor verzonden om te worden gemonteerd; ook wit marmer uit Carrara, Italië, maakt deel uit van het bouwwerk.