Phillip Burton Wilderness, Wildernis in Marin County, Verenigde Staten.

Phillip Burton Wilderness beslaat ongeveer de helft van Point Reyes National Seashore, zo'n 33.000 acres op een driehoekig schiereiland dat door de San Andreasbreuk van het vasteland is gescheiden. Het zuidelijke deel omvat de 428 m hoge Mount Wittenberg met bishop pine op graniet en douglasspar op schist; de noordelijke landtong Tomales Point eindigt bij de vuurtoren van Point Reyes, de winderigste plek aan de Noord-Amerikaanse Pacifische kust, waar 212 km/u is gemeten.

Het gebied ontving zijn wilderness-aanwijzing in 1976 en werd in 1985 hernoemd ter ere van de overleden Congressman Phillip Burton, wiens werk conserveringsinitiatieven bevorderde. Deze erkenning markeerde een belangrijke stap in het beschermen van dit kustlandschap tegen ontwikkeling.

De Coast Miwok woonden in dorpen van 75 tot enkele honderden mensen langs de kreken, verzamelden het hele jaar door krabben, schelpen en oesters en gebruikten geweven surfnetten om te vissen. De naam Point Reyes komt van Sebastián Vizcaíno, die de kliffen op 6 januari 1603 zag en ze La Punta de los Reyes noemde naar Driekoningen. De landing van Drake in 1579 is vereeuwigd in de naam Drakes Estero.

De wildernis bereikt men via Point Reyes Station, ongeveer 4,8 km ten noorden van Olema, waar het bezoekerscentrum van de Seashore staat; ook Inverness aan de Tomales Bay biedt voorzieningen. Het Earthquake Trail bij Olema legt de geologie van de San Andreasbreuk uit. Op de kaap staan de sterkste winden van de Noord-Amerikaanse Pacifische kust, met een gemeten vlaag van 212 km/u, en komt vaak mist voor.

Het graniet van het schiereiland komt overeen met dat van de Tehachapi Mountains, ongeveer 500 km zuidelijker, dat met de Pacifische plaat langs de San Andreasbreuk naar het noorden schoof. Het Earthquake Trail bij Olema legt deze verschuiving en de aardbevingen in de streek uit.