Point Reyes National Seashore, Natuurreservaat in Marin County, Verenigde Staten

Point Reyes National Seashore beslaat 71.028 acres op een driehoekig schiereiland in Marin County, Californië. De zuidelijke helft is een beboste heuvelrug die tot 428 m reikt op Mount Wittenberg; het noorden is een lange landtong die Tomales Bay van de oceaan scheidt. Drakes Estero snijdt diepe vingers in de punt, waar de vuurtoren staat. Beige en grijze kliffen vallen af naar baaien met donker zand; op de kaap is de hoogste in Noord-Amerika gemeten windsnelheid van 212 km/u vastgelegd.

Eeuwenlang lagen dorpen van de Coast Miwok met 75 tot enkele honderden bewoners langs de beken; zij visten met netten en jaagden op herten en kwartels. Francis Drake sloeg hier vermoedelijk in 1579 zijn kamp op, en op 6 januari 1603 noemde Sebastián Vizcaíno de kaap Punta de los Reyes naar de Drie Koningen. Congreslid Clem Miller diende het wetsvoorstel in; het kustgebied werd op 13 september 1962 ingesteld onder president Kennedy.

De naam Punta de los Reyes komt van Sebastián Vizcaíno, die de landtong op 6 januari 1603, Driekoningen, in zicht kreeg. Coast Miwok-dorpen van 75 tot enkele honderden bewoners lagen langs de beken en gebruikten geweven surfnetten en druppelnetten om te vissen. Sinds 1817, toen een veeboerderij van een franciscaner missie vee naar de noordkant van de baai van San Francisco bracht, is er veehouderij; sommige pachtcontracten staan nog commerciële begrazing toe.

Het park omvat 100 mijl (160 km) kustlijn met stranden, riviermondingen en lagunes; de kaap is het winderigste punt van de Noord-Amerikaanse Pacifische kust, met een gemeten windstoot van 212 km/u. Het Earthquake Trail, een kort educatief pad, legt de geologie van de San Andreasbreuk uit. De vuurtoren staat op de westpunt van het schiereiland; het plaatsje Olema, ongeveer 3 mijl (4,8 km) ten zuiden van Point Reyes Station, is de toegangspoort en huisvest het bezoekerscentrum.

Het schiereiland ligt op een apart stuk aarde dat het Salinianblok wordt genoemd, gescheiden van het vasteland door de San-Andreasfout. Deze geologische bijzonderheid heeft ervoor gezorgd dat planten en rotsen hier anders zijn dan aan de rest van de Californische kust.