Alcatraz Island Light, Vuurtoren op Alcatraz Island, San Francisco Bay, Verenigde Staten

De vuurtoren van Alcatraz Island is een witte betonnen toren met een achthoekige, piramidale schacht, verdeeld in verticale panelen door verdiepte lijnen, op een gemetselde fundering aan de zuidkant van het eiland bij de ingang van de gevangenis. Halverwege zit een klein rechthoekig venster; bovenop omringt een galerij met donkere metalen leuning een witte veelzijdige lantaarn met koepeldak. Hij is 84 voet hoog, 214 voet boven zeeniveau.

De eerste vuurtoren kwam gereed in 1854 en werd op 1 juni aangestoken door keeper Michael Cassin met een Fresnel-lens van de derde orde; het was de eerste aan de westkust van de Verenigde Staten. Beschadigd door de aardbeving van 18 april 1906, werd hij in 1909 vervangen door de huidige betonnen toren van 84 voet ten zuiden ervan, omdat het nieuwe cellengebouw het licht zou blokkeren. De oude toren deed dienst als opslagplaats tot de sloop in 1912-1913.

De vuurtoren vertegenwoordigt een cruciale periode van maritieme ontwikkeling tijdens de Californische goldrush, toen veilige navigatie essentieel werd.

De toren is bereikbaar via geplande veerservice vanuit San Francisco naar Alcatraz Island National Park, waar de National Park Service de geautomatiseerde werking beheert. Bezoekers moeten rekening houden met winderige omstandigheden op het eiland en onthouden dat het licht nog steeds actief is voor maritiem gebruik.

Het licht bleef operationeel tijdens de gevangenisperiode en bewakers hielpen bij het bedienen van de mist signalen op basis van weersomstandigheden. Deze dagelijkse samenwerking tussen vuurtorenwachters en gevangenisstaf was een ongewone eigenschap van de eilandactiviteiten.