St. James Episcopal Church, Kerkgebouw in neogotische stijl in Wilmington, Verenigde Staten.

St. James Episcopal Church is een kerk in het historische centrum van Wilmington. Het interieur vertoont gedetailleerd steenwerk en een eikenhouten altaar versierd met gebeeldhouwde scènes uit bijbelse verhalen.

De parochie St. James werd op 27 november 1729 ingesteld door de koloniale Assemblee; de gelovigen kersten meer dan twintig jaar in het gerechtsgebouw van New Hanover County voordat de eerste kerk in 1768 opende. De New Yorkse architect Henry C. Dudley ontwierp in 1871 het spantdak van het gebouw uit 1839 en in 1885 het koor en het dwarsschip. Toen federale troepen Wilmington in 1865 innamen, weigerde de rector voor Abraham Lincoln te bidden; generaal Joseph R. Hawley liet het gebouw tot ziekenhuis omvormen tot het in december weer voor de eredienst werd gebruikt.

De parochie werd op 27 november 1729 gesticht als deel van de Church of England en is een van de oudste continu actieve gemeenten van North Carolina. De naam komt van Sint-Jacobus, en de kerk is de oudste van Wilmington. Op het kerkhof liggen Cornelius Harnett, een revolutionair leider, en verschillende bisschoppen van de Episcopale Kerk begraven.

De kerk bevindt zich op de hoek van Market en Third Street en biedt regelmatige diensten en onderwijsprogramma's aan. Bezoekers moeten van tevoren de openingstijden controleren en zich respectvol kleden bij binnenkomst.

Een schilderij getiteld Ecce Homo, oorspronkelijk ontdekt in de hut van een scheepskapitein van de Fortuna, werd in 1751 aan de kerk geschonken. Dit onverwachte kunstwerk voegt een extra laag van historische verbinding toe aan het interieur.