First Presbyterian Church, Neogotische kerk in Wilmington, Verenigde Staten.

De First Presbyterian Church is een gebouw uit 1928 naar ontwerp van architect Hobart Upjohn dat drie stijlen combineert: een Normandische kapel, een Engels-decoratieve gotische kerkzaal en een Elizabethaanse zondagsschoolvleugel. De hoge vensters van de kerkzaal, gemaakt door Henry Lee Willet, verbeelden de „Ik ben”-woorden van Christus, en het Grote Westvenster uit 1986 toont een duif die neerdaalt naar Christus.

In Wilmington bestond al in 1760 een presbyteriaanse gemeente, die in 1785 door de staatslegislatuur werd ingelijfd en zich op 4 april 1817 bij de classis van Fayetteville voegde. Brand verwoestte haar eerste drie gebouwen, opgetrokken in 1818 en 1821 aan de Front Street en in 1861 op de huidige plek. De kerk van 1861 brandde af in de nieuwjaarsnacht van 1925; Hobart Upjohns vervanger kwam gereed in 1928.

De ramen van het schip zijn van de hand van Henry Lee Willet uit Philadelphia. De grote lichtbeukramen hebben de „Ik ben”-woorden van Christus als thema, van de Schepping en de Profeten tot Pinksteren; de kleine lancetramen van de zijbeuken tonen „Christus, de Heer van het Leven”, met koperen platen die elke groep benoemen. Het Grote Westraam, in 1986 geschonken ter nagedachtenis aan kolonel Walker Taylor, toont een neerdalende duif van de Heilige Geest boven de triomferende Christus.

Het kerkgebouw, de Kenan Memorial Chapel en het zondagsschoolgebouw staan op hetzelfde blok; ga naar binnen aan de kant van de kerkzaal voor de lessenaarbijbel en de brief van Woodrow Wilson uit 1886 bij de zuidoosthoek. Een lift ontsluit de verbouwde schoollvleugel, voltooid in 1995. Het orgel van Ernest M. Skinner staat in de kerkzaal.

President Woodrow Wilson was lid van de gemeente van 1874 tot 1885 terwijl zijn vader als kerkpastor diende. Deze verbinding met een toekomstig president voegt historisch gewicht toe boven de architectonische prestatie van het gebouw.