Las Derrumbadas, Dubbele koepelvulkaan in Puebla, Mexico

Las Derrumbadas zijn twee ryolitische lavakoepels in de Llanos de San Juan in oostelijk Puebla, verdeeld over Guadalupe Victoria en San Nicolás Buenos Aires. De zuidoostelijke kegel, Derrumbada Roja of de Fuego, reikt tot 3.480 m; de noordwestelijke, Derrumbada Azul of de Agua, tot 3.420 m. Enkele kilometers noordelijker ligt de Cerro Pinto of Derrumbada Blanca van 3.000 m, die er vaak bij wordt gerekend.

Las Derrumbadas zijn twee rhyolitische lavakoepels, geen stratovulkaan: de zuidelijke Derrumbada Roja (3.480 m) en de noordelijke Derrumbada Azul (3.420 m) ontstonden door het opdringen van taaie rhyoliet in het endorheïsche bekken van de Llanos de San Juan, aan de oostrand van de Eje Neovolcánico. De enkele kilometers noordelijker Cerro Pinto, of Derrumbada Blanca (3.000 m), wordt er vaak bij gerekend. Door de fumarolenactiviteit, vooral op de Roja, zijn de koepels onderzocht als bron van geothermische energie.

De naam Las Derrumbadas betekent in het Spaans „de ingestorte“ of „degene die een steenslag hebben ondergaan“. De bewoners onderscheiden de domes naar kleur en element: de zuidoostelijke top heet Derrumbada Roja of de Fuego (rood of vuur), de noordwestelijke Derrumbada Azul of de Agua (blauw of water), en de nabije Cerro Pinto telt vaak mee als Derrumbada Blanca (wit).

De federale weg 140 (Tepeaca–Veracruz) loopt ten noordwesten langs de Derrumbada Azul en ontsluit de hellingen. Wandelverenigingen zoals CEMAC ondernemen geregeld beklimmingen, maar de bodem is slecht geconsolideerd en gevoelig voor aardverschuivingen, waardoor de klim zwaar is. De toppen worden weinig bezocht vergeleken met de nabije Cofre de Perote, Sierra Negra en Pico de Orizaba.

De naam Las Derrumbadas betekent in het Spaans "de ingestorte" en verwijst naar de aardverschuivingen die de dommen vormden. De Cerro Pinto, een derde top van 3.000 m enkele kilometers noordelijker, wordt vanwege zijn vergelijkbare gesteldheid vaak als Derrumbada Blanca tot het complex gerekend.