Iztaccíhuatl–Popocatépetl National Park, Nationaal park tussen Staat Mexico, Puebla en Morelos, Mexico.

Het Iztaccíhuatl-Popocatépetl Nationaal Park strekt zich uit over drie Mexicaanse staten en omvat twee van de hoogste toppen van het land, waaronder één actieve vulkaan. Het terrein varieert van beboste lagere hellingen tot met sneeuw bedekte toppen, met paden die door verschillende klimaatzones lopen en gevarieerde vegetatietypen doorkruisen.

President Lázaro Cárdenas richtte dit beschermde gebied op in november 1935 om beide vulkanen en hun omgeving te beschermen tegen verdere ontbossing. De oprichting maakte deel uit van een groter initiatief om natuurreservaten te creëren die zich over meerdere regio's van Mexico uitstrekten.

Popocatépetl komt uit het Nahuatl: popoca, „roken”, en tepetl, „heuvel of berg”, dus „rokende heuvel”; Iztaccíhuatl verbindt iztac, „wit”, en cíhuatl, „vrouw”, dus „witte vrouw”. Beide namen dateren van vóór de Spaanse verovering. In de wereldvisie van de inheemse volken van Mexico gelden de twee vulkanen als levende wezens met een goddelijk en heroïsch verleden; hun ontstaan inspireerde legenden zoals die van de idylle van de vulkanen.

Bergstromen binnen het reservaat stromen bergafwaarts en dragen bij aan de watervoorziening van verschillende grote steden door natuurlijke filtratie. Bezoekers moeten letten op borden over vulkanische activiteit, aangezien bepaalde zones kunnen sluiten wanneer risiconiveaus stijgen.

Het bedreigde vulkaankonijn, in Mexico teporingo genoemd, leeft in de hooggebergtegraslanden van de Iztaccíhuatl en de Popocatépetl en slechts drie andere vulkaantoppen in centraal Mexico. Het is een van de 48 in het park geregistreerde wilde zoogdiersoorten; ook zijn er 161 vogelsoorten, waarvan driekwart standvogel.