Ermita de Jesús Nazareno, Nationaal monument en kluizenarij in Popayán, Colombia

De Ermita de Jesús Nazareno is een kleine katholieke kluizenarijkerk op een lichte verhoging in het historische centrum van Popayán, aan de calle 5. De muren zijn van gestampte aarde (tapial) en de gevel heeft een gebogen fronton dat twee pilasters rond de deur verbindt, met daarboven een klokkenmuur (espadaña). Langs de noordzijde loopt het smalle geplaveide straatje Santa Catalina.

De ermitage werd in 1617 gesticht en ondergingen in 1660 een grote wederopbouw met goedkeuring van de bisschop. Deze renovatie hielp het gebouw zijn betekenis als religieus monument te behouden.

De kerk was eerst gewijd aan de heiligen Barbara en Catharina van Alexandrië, aangeroepen tegen blikseminslag en plotse dood, en werd in 1660 toegewijd aan Jesús Nazareno, een volkspatroon vooral van de inheemse bevolking van Popayán. Al vanaf de vroegste jaren werden hier koloniale cofradías gesticht, broederschappen die een devotie bevorderden en het bijbehorende feest verzorgden.

De kapel staat op een kleine verhoging aan de Calle 5, met de smalle geplaveide Calle Santa Catalina langs de noordzijde; de straat ertegenover, de Calle de la Ermita, is het laatste geplaveide stuk van de stad. De helling en de keien maken de toegang oneffen.

De begraafplaats lag op het aangrenzende terrein dat nu Loma de Cartagena heet en ooit aan Lorenzo de Mendoza toebehoorde. Binnen in de kapel waren gewelven en ossuaria voorbehouden aan Spanjaarden, patroons en houders van kapelanieën. Bij de restauratie van 1983 vond men een ossuarium bovenop de zijmuren van gestampte aarde, mogelijk resten van die eerste begraafplaats.