Palacio de San Francisco, Cali, Modern kantoorgebouw in het centrum van Cali, Colombia.

Het Palacio de San Francisco is een moderne kantorentoren van 17 verdiepingen in het centrum van Cali met grote ramen en geometrische patronen op de gevel. De hedendaagse structuur onderscheidt zich als een belangrijk oriëntatiepunt in dit deel van de stad.

Het eerste Palacio de San Francisco, ontworpen door de Italiaanse architecten Papio en Juan Pablo Bonarda, werd in 1930 geopend tegenover de Iglesia de San Francisco en huisvestte de Gobernación tot 1978. Wet 91 van december 1965 financierde een vervanging; een prijsvraag uit de jaren 1960 werd gewonnen door Enrique Richardson en Libia Yusti de Chatain met Julián Guerrero en Jaime Camacho. De werken begonnen rond de Pan-Amerikaanse Spelen van 1971 en eindigden in 1976 onder gouverneur Raúl Orejuela Bueno, na de sloop van het oude paleis.

De toren draagt de naam van de koloniale kerk San Francisco ertegenover; het eerste paleis van 1930 stond op hetzelfde blok voordat het werd gesloopt. Vandaag huist hij het kantoor van de gouverneur, de departementale secretariaten voor onderwijs, openbare werken, gezondheid, financiën en administratieve diensten, plus de departementale drukkerij en het paspoortkantoor.

De toren staat op het blok tegenover de Iglesia de San Francisco, met de hoofdingang aan de Calle 6, tegenover het monument voor Fray Damián González. In het gebouw zitten het paspoortkantoor en de departementale secretariaten, waardoor er rijen bij het paspoortloket staan; de toren uit 1976 telt twee ondergrondse verdiepingen en 17 verdiepingen.

De toren van 1976 verving het Palacio de San Francisco uit 1930, een gebouw van vier verdiepingen met een koepel en een centrale betonnen trap, waarvan de ingang aan de Calle 6 uitkeek op het monument voor Fray Damián González. De sloop ervan voor het blok van 17 verdiepingen beschadigde het stedelijk erfgoed van de stad.