McKittrick Canyon, Natuurlijke canyon in de Guadalupe Mountains, Verenigde Staten.

McKittrick Canyon is een canyon gelegen in het Guadalupe Mountains National Park in het uiterste westen van Texas. Een beek stroomt het hele jaar door langs de bodem van de canyon, waardoor het een van de weinige plaatsen in deze woestijnregio is met permanent water.

Het land was in het begin van de 20e eeuw eigendom van een aardoliegeoloog genaamd Wallace Pratt, die een hut bouwde en jaren in de buurt van de canyon leefde. Hij schonk zijn bezittingen uiteindelijk aan de federale overheid, wat rechtstreeks leidde tot de oprichting van het Guadalupe Mountains National Park in 1972.

Het culturele leven van de canyon draait vandaag om het pad dat begint bij het door vrijwilligers beheerde bezoekerscentrum en een droge stroombedding volgt, die het meerdere keren oversteekt. Er groeien Spanish dagger-yucca, sotol, ocotillo, lechuguilla, century plants, vijgcactussen en claret cup-cactussen, met verspreide dennen, jeneverbessen en de Texas-madrone, waarvan de rode schors elk jaar omkrult en afbladdert. Hogerop voedt een heldere stroom eiken, essen en bigtooth-esdoorns, waarvan de herfstkleuren afsteken tegen de woestijn.

De canyon is bereikbaar vanaf een parkeerplaats bij het beginpunt van het pad, vanwaar gemarkeerde routes de beek volgen het canyon in. Het terrein is matig maar erg blootgesteld aan de zon, dus vroeg vertrekken helpt om de heetste uren van de dag te vermijden.

Het archeologische belang van een deel van de canyon leidde op 26 september 1991 tot inschrijving in het National Register of Historic Places als McKittrick Canyon Archeological District. Het pad voert na 2,4 mijl (3,9 km) ook langs de Wallace Pratt Lodge, het huis van de petroleumgeoloog die ooit het grootste deel van de canyon bezat.