Palomar Mountain

Palomar Mountain verheft zich tot 1.872 meter en biedt dichte dennenbossen afgewisseld met open weiden, wat een groen landschap schept dat contrasteert met het drogere terrein eronder. De hogere ligging brengt koudere temperaturen en meer vocht, waardoor deze bossen kunnen gedijen in de verder droge regio.

De Luiseño noemden deze top Pauw lang voordat Spaanse kolonisten hem in de 19e eeuw Palomar hernoemden op basis van de duiven die zij daar zagen. Deze naamverandering weerspiegelde de komst van nieuwe culturen en hun manier van het landschap identificeren.

De berg was een belangrijk verzamelplaats voor de Luiseño-mensen die daar voedsel en hulpbronnen uit het bos haalden. Vandaag kunnen bezoekers deze historische verbinding voelen terwijl ze door dezelfde bossen wandelen.

Het beste moment om te bezoeken is van laat voorjaar tot vroeg najaar wanneer paden droog zijn en omstandigheden aangenaam. Wintermaanden kunnen sneeuw en modderige paden brengen die toegang moeilijker maken.

Een voormalig geënslaveerde man genaamd Nathan Harrison bouwde in de jaren 1880 een beroemde bergweg die vroege toeristen naar de top bracht. Zijn wegenbouwinspaningen werden een lokaal verhaal van vastberadenheid dat een fysieke spoor achterliet die vandaag nog zichtbaar is.