Ipiutak Site, Archeologische vindplaats in Point Hope, Alaska, Verenigde Staten.

De Ipiutak-vindplaats ligt op de landtong Tikigaq bij Point Hope, waar bijna 500 verlaten huiskuilen langs vier strandwallen lopen. Rijen walvis- en walrusbotten, waaronder walviskaken, omringen veel van de ruïnes en zijn nog op de grond te zien. De opgravingen leverden meer dan 100 graven en duizenden voorwerpen van ivoor, hout, bot en steen op.

De plaats werd in 1939 ontdekt door archeologen Helge Larsen en Froelich Rainey, wat grootschalige opgravingen op gang zette. De bevindingen waren afkomstig uit ongeveer 74 huizen gebouwd met drijfhout, wat aantoont hoe mensen aan deze onherbergzame kust leefden.

De naam Ipiutak komt van een Iñupiaq-woord voor een deel van de zandige landtong Tikigaq. Opengewerkt ivoor uit ondiepe graven toont walrussen, beren, wolven, vogels, duikers en zeehonden; mensfiguren zijn zeldzaam. In het nabije Point Hope markeren walviskaken nog steeds belangrijke plekken, zoals vroeger op de vindplaats.

De belangrijkste ontdekkingen worden nu bewaard in verschillende musea, waaronder het Nationaal Museum van Denemarken, het American Museum of Natural History en de University of Alaska Fairbanks. Als je de plaats zelf wilt bezoeken, informeer je lokaal naar toegang en rondleidingen in de regio.

Onder de grafgiften waren maskers met opvallende details, zoals een masker dat een menselijk gezicht toont met madelieflarven die uit de neusgaten lijken te komen. Deze kunstzinnige weergave van verval en dood lijkt van belang te zijn geweest voor de mensen die daar leefden.