Makauwahi Cave, Archeologische grotlocatie in Kauai County, Verenigde Staten.

De Makauwahi-grot is de grootste kalksteengrot van Hawaï, een paleomeer in een zinkgat gevormd in eolisch kalksteen aan de zuidkust van Kauaʻi, in de Māhāʻulepū-vallei. De donkere mond ligt onder een brede overhang van roodbruin gesteente, met drie hoge palmen ervoor en een schaduwrijk inwendig met roodachtige wanden. Het reservaat beslaat 17 ha (42,0 acres).

De grot was bekend bij de eilandbewoners en werd door de oude Hawaïanen als begraafplaats gebruikt. De paleontologische waarde werd voor het eerst erkend in 1992, toen David Burney, Lida Pigott Burney, Helen F. James en Storrs L. Olson de toegangssinkhole vonden tijdens hun zoektocht naar fossielenvindplaatsen aan de zuidkust van Kauaʻi. Er zijn resten van ongeveer 40 vogelsoorten gevonden, waarvan de helft nu is uitgestorven.

De Hawaïaanse naam van de grot, Makauwahi, betekent "rookoog"; archeoloog William Pila Kikuchi vond die in 2000 terug in een opstel van een middelbare scholier van meer dan een eeuw oud. Oude Hawaïanen gebruikten de grot als begraafplaats, en opgravingen leverden Polynesische voorwerpen op.

De grot bereikt men via een zinkgat in de Māhāʻulepū-vallei, bij het Māhāʻulepū-strand aan de zuidkust van Kauaʻi. De aanloop gaat over oneffen grond en het inwendige van de grot is donker en diep, dus neem een lamp mee. In 2024 werd aangekondigd dat de grot voor het publiek sluit en dat het eigendom overgaat naar Grove Farm.

Afrikaanse schildpadden grazen het terrein rond de grotte af om groei van invasieve planten te beheersen. Deze onconventionele bewaarbenadering ondersteunt ook het herstel van inheemse plantensoorten.