Gajah Mungkur Reservoir, Waterreservoir in Wonogiri Regency, Centraal-Java, Indonesië.

Gajah Mungkur is een waterreservoir in het regentschap Wonogiri, Midden-Java, Indonesië. Het wateroppervlak beslaat zeven subdistricten, vastgehouden door een dam die 40 meter hoog is en 830 meter van het ene uiteinde naar het andere loopt.

Het idee kwam uit 1941 van Ir. R.M. Sarsito Mangunkusumo, hoofd openbare werken van Mangkunegaran, maar kreeg pas vorm na een haalbaarheidsstudie van JICA in 1975 en een ontwerp van Nippon Koei. Het ministerie van Openbare Werken bouwde de dam vanaf 1976 zelf binnen het Bengawan Solo-project, het laatste Indonesische reservoir zonder aannemers. Ongeveer 41.369 mensen uit 45 dorpen in zes kecamatan werden verplaatst, velen naar Sumatra. Het onder water zetten begon in juli 1981 en president Soeharto opende het op 17 november 1981, tegen een kostprijs van 111,056 miljoen dollar.

De naam komt van de Gajah Mungkur-bergen ten westen van het reservoir, niet van een legende. Een standbeeld in het recreatiepark Sendang herdenkt de bewoners die uit 51 dorpen werden verplaatst, van wie velen naar Sumatra transmigreerden. Boten varen over het water en de oevers worden gebruikt om te vissen en te zweefvliegen.

De oevergebieden bieden ruimte om te wandelen en uitzichten over het water te bekijken, vooral in de ochtend of middag. Boten varen op het reservoir en brengen bezoekers naar rustigere plekken waar vissen worden gekweekt.

Het reservoir is het laatste in Indonesië dat het ministerie van Openbare Werken zelf bouwde, zonder aannemers. De dam staat bij de samenvloeiing van de Bengawan Solo en de Keduang in het dorp Pokohkidul, Wonogiri. In het droge seizoen geeft het gezakte water een deel van de bodem vrij, die bewoners met maïs beplanten.