Olduvaikloof, Archeologische vindplaats in Ngorongoro-conserveringsgebied, Tanzania

Olduvai Gorge is een kloof met steile wanden van ongeveer 48 km lang in de oostelijke Serengeti-vlakten, tot 90 m diep ingesneden in een Pleistocene meerbodem. De wanden tonen een stratigrafische reeks van meer-, alluviale en fluviatiele afzettingen met ingeschakelde vulkanische tuffen, verdeeld in lagen I tot V en de Masek-, Ndutu- en Naisiusiu-lagen. Het Olduvai Gorge Museum, 5 km voorbij het monument, toont tentoonstellingen over de kloof en haar fossielen.

De Duitse geoloog Hans Reck begon in 1913 met wetenschappelijke opgravingen en ontdekte resten van vroege mensen die wereldwijd belangstelling wekten voor menselijke oorsprong. Deze ontdekkingen toonden aan hoe mensen leefden en hun technologie in deze plaats ontwikkelden.

De naam komt van het Maasai-woord oldupai voor de Oost-Afrikaanse wilde sisal (Dracaena hanningtonii), die in de hele kloof groeit. De plant houdt water vast en wordt door olifanten en Maasai gekauwd als water schaars is. Duitse ontdekkingsreizigers van begin twintigste eeuw schreven de naam foutief als Olduvai; tegenwoordig gebruikt de Tanzaniaanse overheid Oldupai op verkeersborden.

De site bevindt zich in een beschermingsgebied en vereist voorbereiding zoals stevige schoenen en zonnebescherming voor oneffen terrein. Het beste moment om te bezoeken is tijdens de drogere maanden, wanneer de paden gemakkelijker te betreden zijn.

De zijkloof die 8 km van de monding bij de hoofdkloof komt, volgt de oever van een prehistorisch meer; asregens van de Olmoti en de Kerimasi sloten de fossielen in. Het Naabi-ignimbriet aan de basis van de reeks is op ongeveer 2 miljoen jaar gedateerd.