Cratère Bory, Vulkanische krater in Saint-Philippe, Réunion, Frankrijk.

De Bory-krater is een vulkanische krater op de top van de Piton de la Fournaise, direct ten westen van de grotere Dolomieu-krater. Hij meet 350 meter van noord naar zuid en 200 meter van oost naar west, met een vlakke bodem op 2.580 meter hoogte, gedomineerd door een noordelijke rand die met 2.621 meter het hoogste punt van de vulkaan vormt. De buitenhellingen zijn doorsneden met verticale geulen en een kleinere put ligt op de oostelijke rand.

In oktober 1801 leidde Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent een expeditie van Grand Brûlé naar de top van de vulkaan; een jongeman genaamd Jouvancourt bereikte en ontdekte de krater als eerste. Destijds werd hij overheerst door de Mamelon central, net als de naburige Dolomieu-krater, die toen uitbarstte. De laatste vulkanische activiteit was een spleet die tijdens de uitbarsting van 14 juni 1985 tot 5 april 1986 lava in Bory en Dolomieu voedde.

De krater heette eerst „Cratère Brûlant” (brandende krater); die naam ging later over op de naburige Dolomieu-krater. De huidige naam eert de natuuronderzoeker en geograaf Jean-Baptiste Bory de Saint-Vincent, die in oktober 1801 de expeditie vanaf Grand Brûlé leidde; de jonge Jouvancourt bereikte als eerste de rand.

Het bezoeken van de krater vereist wandelen over vulkanisch terrein met ongelijk grond en steile passages. Draag stevig schoeisel en neem veel water mee, aangezien het gebied weinig schaduw biedt.

De noordelijke rand is met 2.621 meter de top van de Piton de la Fournaise; de oude waarde van 2.632 meter duikt nog vaak op in teksten. De vlakke bodem ligt op 2.580 meter, 350 meter boven die van de naburige Dolomieu-krater.