Brandberg, Bergmassief in de regio Erongo, Namibië

De Brandberg is een ruwweg cirkelvormig granieten massief van ongeveer 26 bij 21 km, dat oprijst uit de grindvlakten van de Namib tot de Königstein op 2.573 m. De rand is een onderbroken ring van ruggen en kliffen, terwijl het inwendige door zo'n 20 radiale ravijnen zoals de Tsisab, Ga'aseb en Numas wordt doorsneden. Het gesteente is biotiet-hoornblende-graniet, en lichtere, gladdere hellingen begrenzen de voet.

Reinhard Maack ontdekte de White Lady op 4 januari 1918, tijdens de afdaling na de eerste gedocumenteerde beklimming van de Königstein, die hij op 2 januari 1918 met Ernst August Gries en Georg Schulze voltooide. In februari 1914 hadden de landmeters Claus Burfeindt en Hans Carstensen een vermeende top beklommen; hun ijzeren staaf werd in 1955 teruggevonden op de Horn (2.519 m), de tweede top. De Tsisab-kloof telt meer dan 1.000 rotsoverschuwingen en ruim 45.000 rotstekeningen.

De berg is een spirituele plek voor San-groepen; alleen al de Tsisab-kloof telt meer dan 1.000 rotsoverschuwingen en ruim 45.000 schilderingen. Het bekendste paneel, de Witte Dame, ligt onder een kleine overhang, ongeveer 40 minuten lopen van de ingang van de kloof. Harald Pager tekende honderden schilderingen uit de hogere kloven met de hand over; ze verschenen in de zesdelige reeks Rock Paintings of the Upper Brandberg.

De White Lady-schildering in de Tsisab-kloof bereik je te voet in ongeveer 40 minuten over ruw terrein langs oude waterlopen; de Ga'aseb-vallei biedt de gemakkelijkste, zij het steilste, route naar de Königstein. Er is geen permanent water in het massief en in de zomer loopt de temperatuur vaak boven 40 °C. De dichtstbijzijnde nederzetting is Uis, ongeveer 30 km verderop.

De naam verwijst alleen naar de gloed van het roodachtige graniet wanneer de zon er van westen op schijnt; in het Khoekhoegowab betekent Dâures „verbrande berg”, naar een land zo kaal dat het verschroeid lijkt. De Herero noemen hem Omukuruvaro, „berg van de goden”. In 1914 meenden de landmeters Burfeindt en Carstensen de top te hebben bereikt; de ijzeren staaf die Burfeindt op de Horn (2.519 m) in cement zette, toonde in 1955 dat zij Namibiës tweede top hadden beklommen, niet de Königstein.