Twyfelfontein, Rotskunst in de Kunene-regio, Namibië

Twyfelfontein is een vallei met roodbruine zandsteenplaten bedekt met een donkere woestijnvernis, waarin meer dan 2.500 figuren zijn uitgebeiteld om de lichtere rots eronder bloot te leggen. De gravures tonen neushoorns, olifanten, giraffen, struisvogels en menselijke figuren, waaronder een leeuw met een lange geknikte staart die eindigt in een zes-tenige pootafdruk. Veertien kleinere vindplaatsen, in kaart gebracht door Ernst Rudolph Scherz, groeperen de kunstwerken.

Jager-verzamelaars van de Wiltoncultuur maakten de meeste gravures, en Khoikhoi-herders die ongeveer 2.000 tot 2.500 jaar geleden arriveerden voegden andere rotskunst toe. Landmeter Reinhard Maack meldde de gravures in 1921. Ernst Rudolph Scherz beschreef in 1950 meer dan 2.500 gravures op 212 zandsteenplaten, en UNESCO plaatste de site in 2007 op de Werelderfgoedlijst.

De gravures onthullen hoe oude jagers en verzamelaars hun wereld zagen, met dieren als olifanten en antilopen die steeds terugkeren in hun kunst. Deze herhaalde afbeeldingen tonen dat dieren een diepe betekenis hadden in hun dagelijks leven en geloof.

De gegraveerde platen liggen in een vallei die bereikbaar is via de districtsweg D3214, 20 km ten zuiden van de C39 tussen Sesfontein en Khorixas. Een bezoekerscentrum en lodge worden gerund als joint venture met de Twyfelfontein-Uibasen Conservancy, en een grindbaan bedient de lodge. De regenval blijft onder 150 mm per jaar; in juli schommelen de temperaturen tussen 10 en 28 °C, in november tussen 21 en 35 °C.

Een gravure van een rob ligt bijna 100 km van de Atlantische Oceaan, het enige zeedier tussen de figuren. De Duitse bron noemt ook een neushoorn, daar nu bijna uitgeroeid, en de Dansende Koedoe, een van de bekendste platen. Veel dieren staan met hun sporen afgebeeld.