Sapiranga Reserve, Natuurreservaat in Mata de São João, Brazilië

Het Sapiranga-reservaat omvat 600 hectare secundair Atlantisch bos in Mata de São João, 2 kilometer van Praia do Forte. Drie rivieren doorkruisen het: de Pojuca, geschikt om in te zwemmen, de Terebu, die de waterval vormt waar bezoekers op afkomen en een mangrove-arm voedt, en de Sapiranga, die binnen het reservaat ontspringt. Sapiranga en Terebu komen samen en stromen verder naar de Pojuca, die bij het strand van Itacimirim in de Atlantische Oceaan uitmondt.

Het reservaat ligt op grond van de sesmaria van Garcia d'Ávila, die werd ontbost voor veeteelt en kokosmonocultuur en daarna een fazenda werd genoemd Tapera, naar de huizen van leem. De Duitser Klaus Peters kocht de fazenda in 1970 en schonk de grond aan de Fundação Garcia d'Ávila, die haar beheert. Staatsdecreet nr. 1.046 van 17 maart 1992 voegde het als strikt beschermde zone toe aan het milieubeschermingsgebied Litoral Norte.

De naam Sapiranga komt uit het Tupi: sa (oog) en piranga (rood), naar het roodachtige water van de Rio Sapiranga, gekleurd door het hoge ijzergehalte. Het reservaat is eigendom van de door Klaus Peters opgerichte Fundação Garcia d'Ávila, die er milieueducatie en wetenschappelijk onderzoek verzorgt.

Het reservaat ligt op 2 km van Praia do Forte en 80 km van Salvador, bereikbaar via de Linha Verde. Drie rivieren doorkruisen het: de Pojuca, rustig en geschikt om te zwemmen, de Terebu, waarvan de monding de waterval vormt, en de Sapiranga, die in het reservaat ontspringt. Paden leiden naar de waterval en het herstellende secundaire Atlantische bos.

Het reservaat ligt slechts 22 meter boven zeeniveau en fungeert als ecologische corridor voor migrerende soorten. Het beschermt ook veel planten en dieren die alleen in dit bos voorkomen.