Church and Convent of Saint Antony, Barokkerk en klooster in Cairu, Brazilië.

De Kerk en het Klooster van Sint Antonius vormen in Cairu een franciscaans complex van de kerk, een kerkplein met een groot kruis en het klooster ten noorden daarvan. De kerkgevel rijst op als een getrapte driehoek: onderaan een galilea met vijf bogen, daarboven drie rechthoekige vensters met voluten en pinakels, een nis met het beeld van de patroonheilige en een kruis bovenaan. Links staat een terugspringende klokkentoren; ten zuiden resteren de ruïnes van de nooit voltooide kapel van de Derde Orde.

Een privékapel van Domingos da Fonseca Saraiva en Antônia de Pádua Góes stond hier vóór 1650; rondtrekkende franciscanen gebruikten haar en bouwden cellen. In januari 1650 stuurde broeder Sebastião do Espírito Santo drie broeders om een klooster te stichten, eerst in taipa-leem. De eerste steen werd op 25 augustus 1654 gelegd naar een ontwerp van broeder Daniel de São Francisco, en de kerkgevel was vóór 1686 voltooid, de datum op de geveltop van het klooster van Paraguaçu dat op Cairu is geïnspireerd.

De kerk is aan de heilige Antonius gewijd; de kapel van de Derde Orde ernaast bleef onvoltooid uit gehoorzaamheid aan de Eerste Orde. Het ontwerp werd overgenomen in de franciscaanse kerken van Paraguaçu en Recife, en het complex werd in 1941 door IPHAN als monument beschermd.

De kerk en het klooster zijn openbaar toegankelijk en kunnen worden bezocht. Het complex bestaat uit de kerk van Santo Antônio, een kerkplein met een monumentaal kruis en het klooster in het noorden; de vervallen kapel van de Derde Orde ligt in het zuiden. Het terrein beslaat 3.215 vierkante meter.

Het getrapte driehoeksontwerp van de gevel heeft geen gelijke in de Europese barokarchitectuur, en de kerken van Paraguaçu en Recife werden naar dit model gebouwd. De kapel van de Derde Orde, teruggeplaatst ten opzichte van de gevel uit gehoorzaamheid aan de Eerste Orde, werd in de 18e eeuw begonnen maar nooit voltooid; haar ruïne staat ten noorden van het complex.