Araguaia National Park, Natuurreservaat op Bananal Eiland, Brazilië.

Het Araguaia-nationaalpark beslaat het noordelijke derde deel van Bananal, een riviereiland in de Araguaia in Tocantins, Brazilië. Het park strekt zich uit over 562.312 hectare vlak land op 200–240 m boven zeeniveau, waar Amazoneregenwoud overgaat in Cerrado-savanne en Pantanal-moerassen. De vegetatie is een mix van savannegrasland, struikgewas en loofbos, met piassava- en buritipalmen in vaak overstroomde delen.

Het park werd op 31 december 1959 per federaal decreet ingesteld onder president Juscelino Kubitschek en besloeg aanvankelijk het hele Bananal-eiland, ongeveer 2 miljoen hectare. Een decreet van 1973 onder Emílio Garrastazu Médici verkleinde het tot het noordelijke derde deel, de rest werd een inheems park; een decreet uit 1980 stelde de huidige 562.312 hectare vast. In 2006 werd het inheemse land Inãwébohona van de Karajá en Javaé bekrachtigd, waardoor twee derde van het park een dubbele bestemming kreeg.

Het midden en zuiden van het eiland vormen een cultureel reservaat van 13.584 km² voor de Karajá en Javaé, ingesteld op 19 december 1973 door artikel 28 van de Indiaanse wet nr. 6001. Een decreet uit 2006 bekrachtigde het inheemse land Inãwébohona en plaatste twee derde van het park onder een dubbelbestemming. Karajá-handwerk staat bekend om zijn keramische poppen.

Het park beslaat het noordelijke derde deel van het eiland Bananal, in de gemeenten Pium en Lagoa da Confusão, en wordt beheerd door ICMBio via het kantoor in Pium. Het terrein is vlak, op 200 tot 240 m boven zeeniveau, en de Araguaia treedt periodiek buiten zijn oevers. Regen valt vooral van november tot maart; september en oktober zijn de heetste maanden.

De rivieren van het park herbergen amazonedolfijnen en kleinere tucuxi's, en de wetlands herbergen anaconda's, bril- en zwarte kaaimannen en de Zuid-Amerikaanse rivierschildpad. Vogelaars kunnen speuren naar de hoatzin, de Orinocogans en de Spix' ara tussen de overstroomde palmgroepen.