House at Sítio do Padre Inácio, Portugees koloniaal huis in Cotia, Brazilië.

Het huis van Sítio do Padre Inácio is een rechthoekig landelijk casa-grande van gestampte leem (taipa de pilão), halverwege de helling geplaatst zodat regenwater wegloopt van muren die direct in de grond zijn gegraven, zonder stenen voet. De bescheiden openingen houden het interieur donker. De voorgevel rijgt de kapel, de gastenkamer met eigen ingang en de alpendre aaneen; vandaar komt men in de grote zaal, waaromheen de slaapkamers liggen, zonder gangen. Keuken en bad stonden buiten het gebouw.

Het casa-grande werd begin 18e eeuw gebouwd, ongeveer een eeuw voordat Anna de Barros Leme het bezat; haar grootvader, sargento-mór Roque Soares Medella, liet het optrekken. Haar weduwnaar geworden neef Ignácio Francisco do Amaral woonde er vanaf 1798 en werd in 1810 op zevenenvijftigjarige leeftijd priester. Na hun dood werd het landgoed aan Duitse immigranten verkocht; IPHAN plaatste het in 1951 op de monumentenlijst, CONDEPHAAT in 1974.

Het huis draagt de naam van pater Inácio Francisco do Amaral, een weduwnaar en neef van eigenares Anna de Barros Leme, die er vanaf 1798 woonde en in 1810 op zevenenvijftigjarige leeftijd tot priester werd gewijd. Na de dood van Anna en de priester werd het landgoed verkocht aan Duitse immigranten, maar in de volksherinnering bleef het huis aan de vroegere bewoner verbonden. De keuken en de badkamer stonden buiten het hoofdgebouw.

Het huis ligt aan de Padre Inácio-weg in Cotia, São Paulo, en is toegankelijk voor bezoekers die zich in vroege koloniale architectuur willen verdiepen. De ligging dicht bij de stad maakt het gemakkelijk bereikbaar als u in het grotere São Paulo-gebied reist.

De stenen molenstenen van de oude moinho liggen nog half verborgen in het gras voor het huis, het enige overblijfsel van de bijgebouwen die de sede omringden. De rest van het complex, waaronder onderkomens voor dieren en slaven, is verdwenen.