Pico Paraná, Granietberg in Serra do Ibitiraque, Brazilië

De Pico Paraná is een rotsmassief van graniet en gneis in de Serra do Ibitiraque, gemeente Antonina, Paraná. Het hoofdmassief bestaat uit vijf toppen: Pico Paraná, União, Ibitirati, Camelos en Tupipiá. De Ibitirati vormt met 1.050 meter Braziliës hoogste granieten wand, met hellingen van 70° tot 90°.

De eerste gedocumenteerde beklimming vond plaats in 1941 toen de Duitse ontdekkingsreiziger Reinhard Maack met medegezellen de top bereikte. Deze expeditie droeg aanzienlijk bij aan de wetenschappelijke verkenning van de regio.

De naam Ibitiraquire komt uit het Tupi en betekent "groene bergketen". De vijf toppen van het massief heten Paraná, União, Ibitirati, Camelos en Tupipiá; de Ibitirati-wand is Braziliës hoogste granieten wand, 1.050 m hoog met hellingen van 70° tot 90°.

De top wordt bereikt via een pad aan de Caratuva-zijde, over het spoor dat de familie Armstrong opende voor het verzamelen van erva-mate. Het laatste stuk loopt over een smalle kam tussen de Caratuva en de helling van de Pico Paraná, waar de resten van de stenen schuilhut staan. Reken op twee dagen en plotselinge onweersbuien.

In de wintermaanden dalen de temperaturen op de top onder minus 10 graden Celsius en vormen zich ijskristallen op de granieten oppervlakken. Dit contrast met de tropische omgeving verrast veel bezoekers.