Ollagüe, Stratovulkaan in het departement Potosí, Bolivia.

De Ollagüe is een andesitische stratovulkaan op de grens van Bolivia en Chili, met een top op 5.868 meter. De topkrater, ongeveer 1.250 meter breed, is aan de zuidkant weggesleten en legt lavaresten bloot; de westelijke rand bestaat uit een groep lavakoepels. Zevenhonderd meter westelijk van de krater komt een fumarole van 100 meter vrij, met gele zwavel en witte waterdamp.

De Ollagüe begon meer dan een miljoen jaar geleden te groeien met de Vinta Loma- en Santa Rosa-series van andesitische lavastromen. Een breuk doorsnijdt het bouwwerk en veroorzaakte twee grote aardverschuivingen; bij een daarvan stortte de westflank in en werd een aangrenzende zoutvlakte in tweeën gedeeld. Latere activiteit vulde de instortingskrater met de Santa Cecilia-serie, waaronder een lavakoepel op de westelijke kraterrand. Historische uitbarstingen zijn niet bevestigd, maar SERNAGEOMIN houdt de vulkaan als potentieel actief in de gaten.

De Aymara-naam Ullawi combineert ullaña (zien, kijken) met het nominaliserende achtervoegsel -wi, dus „uitkijkpunt”. In het Spaans werd dat Ollagüe; de bronnen noemen ook de varianten Oyague, Ollagua en Oyahué. De Chileense gemeente en het dorp aan de voet van de vulkaan dragen dezelfde naam.

De klim begint aan Chileense zijde in het dorp Ollagüe en volgt een spoor langs de oude zwavelmijnwerkerskampen Santa Cecilia en Santa Rosa op 4.200 m; de auto blijft staan rond 5.000 m, daarna is het ongeveer een uur te voet. In het gebied liggen mijnenvelden met antipersoneelsmijnen, dus vraag de carabineros van Ollagüe welke zones gevaarlijk zijn.

De fumarole op de westelijke kraterrand, ongeveer 700 meter van de krater, stoot gele zwavelgassen en witte waterdamp uit; een tweede fumarole ligt op de top zelf. De krater heeft een diameter van 1.250 meter en het zuidelijke deel is geërodeerd, waardoor lavasporen zichtbaar zijn.