Llullaillaco

Llullaillaco is een stratovulkaan op de grens tussen Chili en Argentinië die zich tot 6739 meter verheft in de Andes. De bergflanken tonen duidelijke lagen gestolde lava en vulkanische as, terwijl het topgebied bedekt is met ijs en sneeuwvelden.

De vulkaan ontstond ongeveer 1,5 miljoen jaar geleden door herhaalde uitbarstingen en is tot vandaag sporadisch actief gebleven. Ongeveer 150000 jaar geleden stortte een deel van de zuidoostelijke flank in en liet een uitgestrekte puinlawine achter in het lagergelegen gebied.

De naam komt uit de Aymara-taal en betekent bedrieglijk water, verwijzend naar de schaarse ijsvelden in deze droge hooggebergtewereld. Inca-priesters voerden hier eens religieuze ceremonies uit waarvan nog sporen zichtbaar zijn bij de top.

Verschillende routes leiden vanuit de Chileense en Argentijnse laaglanden naar de top en volgen deels oude Inca-paden. De meeste beklimmingen beginnen in het droge seizoen tussen november en maart wanneer sneeuw en ijs de minste problemen veroorzaken.

In 1999 vonden archeologen drie gemummificeerde kinderen uit de Inca-tijd op de top, uitzonderlijk goed bewaard door kou en droogte. Deze ontdekking maakte de berg tot de hoogstgelegen archeologische vindplaats op aarde.