Estancia of La Candelaría, Jezuïetenestancia in Córdoba, Argentinië

De Estancia Jesuítica La Candelaria is een gesloten, ommuurd landelijk complex rond een rechthoekige binnenplaats, waarvan één zijde de kerk is. De dikke muren van steen en baksteen worden versterkt door steunberen, en de kerkgevel eindigt in een driedelige klokkenmuur met gebogen lijnen. Een tweede binnenplaats bevat werkplaatsen, opslagruimtes, stallen en veekralen, gevolgd door de tajamar, molen, oven en boomgaard.

In 1619 ontving kapitein García de Vera Mujica de gronden langs de río Guamanes via een koninklijke schenking. Zijn erfgenaam Francisco Javier de Vera Mujica schonk in 1683 ongeveer 55.000 hectare aan het jezuïetennoviciat, en een jaar later voegde de orde de gronden van Polotosacate toe. Rond 1754 besloeg de estancia ongeveer 135.000 hectare, een van de grootste grondbezittingen in één hand uit die tijd.

De estancia dankt haar naam aan Nuestra Señora de la Candelaria, patrones van de mijnwerkers, wier feest elk jaar op 2 februari wordt gevierd. In de kerkgevel bevindt zich een nis die ooit een Mariabeeld bevatte. Het bedrijf fokte muildieren voor de handel met Alto Perú.

De estancia ligt op 1.200 m hoogte in de Pampa de San Luis, 230 km ten noordwesten van de stad Córdoba en 74 km van Cruz del Eje. Vanaf Cruz del Eje neemt u Ruta Nac. 38 naar Villa de Soto, dan Ruta Prov. 15 naar La Higuera en vandaar een zandweg. Vanaf de estancia lopen zandwegen oostwaarts naar Characato en La Falda, of zuidwaarts over de Pampa naar Ruta Prov. 28 tussen Tanti en Taninga.

De kerkgevel eindigt in een klokkenmuur met drie openingen en een gebogen profiel, een silhouet dat het landgoed in de Pampa de San Luis herkenbaar maakt. De muren combineren gehouwen steen met in kalk gelegde baksteen, versterkt door dikke steunberen. Een buitentrap op de hoofdbinnenplaats leidt naar koor en klokkentoren.