Inti Huasi, Lavadome in het departement Coronel Pringles, Argentinië.

Inti Huasi is een lavakoepel in het centrale berggebied van San Luis, gekenmerkt door zijn karakteristieke andesieten rotsformaties en vulkanische geologische structuren. De formatie toont duidelijk sporen van vulkanische activiteit en verheft zich in het omringende landschap.

Het wetenschappelijke onderzoek van de grot begint in 1875, toen de Duitse geoloog Luis Brackebusch haar vermeldde in zijn studie van de Sierras de San Luis; destijds diende de ruimte als kraal voor runderen, geiten en paarden, wier mest een dik sediment vormde. In 1948 legden wegwerkzaamheden op de helling van de Intihuasi-heuvel stenen en benen werktuigen, rotstekeningen en menselijke resten bloot, en Alberto Rex González leidde vanaf 1951 de opgravingen. Koolstof-14-dateringen van de onderste lagen, de eerste in Argentinië, plaatsten de vroegste menselijke bewoning op 6200 v.Chr.

De naam Inti Huasi komt uit het Quechua, inti (zon) en wasi (huis), maar werd pas na de Spaanse verovering in de 17e eeuw gegeven, toen christelijke missionarissen het Quechua gebruikten voor de catechese. Hij hoort niet bij het Henia-Kamiare-volk dat de vindplaats maakte; de oorspronkelijke naam is onbekend.

De site bevindt zich ongeveer 20 kilometer van La Carolina in een bergachtig gebied dat basisvoorbereiding vereist voordat u bezoekt. Plan van tevoren en breng passende uitrusting mee, omdat het terrein robuust is en de omstandigheden naar gelang het seizoen kunnen variëren.

In 1948 kwamen bij de aanleg van een weg naar de vindplaats voor de helling van de Intihuasi-heuvel talrijke stenen voorwerpen, benen werktuigen, rotstekeningen en menselijke resten aan het licht. Naar aanleiding daarvan kreeg Alberto Rex González de leiding over de opgravingen van 1951.