La casa mínima, Smal koloniaal huis in San Telmo, Buenos Aires, Argentinië.

La Casa Mínima is een smal woongebouw in San Telmo dat slechts 2,5 meter breed en ongeveer 13 meter diep is. Een groene houten deur en een klein balkon markeren de voorgevel.

De legende uit 1813 dat een vrijgelaten slaaf van Urquiza het huis kreeg, is betwist: de slavernij werd pas in 1853 afgeschaft. Architect José María Peña, directeur van het Museo de la Ciudad, vond in een kadaster uit 1860 een perceel van 16 bij 17 meter en schreef de huidige breedte toe aan latere splitsingen. In de jaren 1990 kocht de directeur van El Zanjón Granados het pand.

Verhalen uit de buurt verbinden dit huis met het leven van iemand die eerder slaaf was. Het gebouw is onderdeel van hoe San Telmo zijn eigen geschiedenis begrijpt.

Het huis staat aan de Pasaje San Lorenzo, een smalle voetgangerssteeg in San Telmo, en wordt vanaf de straat bekeken; de groene deur en het plaatje met nummer 380 wijzen de weg. De eigenaar uit de jaren 1990 leidde ook El Zanjón Granados, het opgegraven tunnelsysteem onder hetzelfde blok, dat apart te bezoeken is.

Het huis behoudt zijn muren van gebakken klei, en boven de kroonlijst groeien planten waar het oude, afbladderende materiaal is weggevallen en de fundering zichtbaar wordt. De dichter Baldomero Fernández Moreno beschreef de gevel met de groene dubbele deur, het ijzeren slot en de grendel, en het hoog aangebrachte nummer "als een bloem op een revers".